Waarom hebben jullie dit product ontwikkeld? Wat is het verhaal erachter?
Stamps is ontstaan vanuit heel persoonlijke ervaring. Toen Pien voor de derde keer borstkanker kreeg in 2021, besloot ze haar omgeving bij te houden via een reisapp, de app was eigenlijk bedoeld voor het delen van vakantie reizen, maar het werkte.
Tijdens een slapeloze nacht na een chemobehandeling vroeg Pien zich af waarom er eigenlijk geen app bestaat voor mensen in haar situatie. Ze belde de volgende ochtend haar dochter Tess. Vanuit die nacht is Stamps geboren.
Tessa: ‘Wat we al snel merkten: het verlangen om je verhaal te delen geldt niet alleen bij ziekte. Een zwangerschap, een IVF-traject, een zwangerschap, het zijn ook ingrijpende, emotionele periodes waarbij je je naasten dichtbij wilt houden, maar waarbij je ook zelf de regie wilt houden over wat je deelt en wanneer.’
Kun je meer vertellen over jullie product? Wat is er zo bijzonder aan?
‘Stamps is een veilige, besloten plek. Jij, en alleen jij, bepaalt wie meeleest. De focus ligt 100% op jouw ervaring en de oprechte verbinding met je naasten, in een rustige, chronologische omgeving. Geen oppervlakkige likes, maar echte aandacht.
Via een link met persoonlijke code deel je jouw profiel met mensen van wie jij wilt dat ze jouw verhaal volgen. Volgers kunnen reageren met emoji’s of comments, privéberichten sturen of zelfs een kaartje sturen, vandaar de naam Stamps: naar de postzegel op een kaart. Het kaartje op de mat is een klein gebaar, met een grote betekenis. Iemand die even aan je denkt en van zich laten horen. Bovendien is er in de app een digitaal prikbord, met kaartjes en foto’s van naasten: fijn om doorheen te scrollen op een moeilijke dag.
En aan het einde van je traject of dat nu de bevalling is, of de eerste stap van je kindje, kun je van al je berichten een mooi herinneringsboek maken. Een blijvende herinnering aan die bijzondere periode.’
Kun je iets zeggen over de ontwikkelingsfase, wat was moeilijk, wat ging er goed?
‘Het begon bij een MVP, een minimal viable product. Om te testen of mensen er echt mee geholpen waren. Daar waren verschillende discussies mee gemoeid, omdat wij het minimale anders vonden dan de developers. Maar zodra je live gaat, weet je dat het eigenlijk pas echt begint. Dan krijg je de vragen van gebruikers, de doorontwikkelingspunten van onze eigen lijst en de technische updates. Het is continu balanceren wat we eerste, tweeds en derds doen.
Wat hielp: een sterk netwerk van mensen die wilden meedenken en de bereidheid om hulp te vragen. Wat uitdagend bleef: het kip-of-ei-vraagstuk. Doorontwikkeling kost investering, maar je hebt ook gebruikers nodig om te weten wat je moet doorontwikkelen.
Voor de zwangerschapstak van Stamps gold hetzelfde: we moesten leren wat zwangere vrouwen nodig hebben. Niet een geboorteapp, niet een dagboek, maar een warme, besloten plek om het hele traject te delen. Van de eerste positieve test tot de eerste stapjes.’
Waar heb je inspiratie vandaan gehaald?
De inspiratie was heel direct: toen Pien haar diagnose opnieuw kreeg, was Tess’ hoofd vol. Ze was niet degene die het doormaakte, maar ze wilde er zo veel als mogelijk zijn. Omdat Pien korte dagelijkse updates deelde, wist Tess wanneer ze kon langskomen en wanneer het misschien geen goed moment was. Dat gevoel, verbonden zijn zonder de ander te overspoelen, wilden ze voor iedereen mogelijk maken.
‘Voor zwangere vrouwen herkennen we precies hetzelfde patroon: de stroom van “hoe gaat het?”-appjes, de goedbedoelde telefoontjes, maar ook het verlangen om zelf te bepalen wat je deelt en wanneer. Stamps geeft je die regie terug.’
Hoe vonden jullie het om aan de verkiezing mee te doen?
‘Bijzonder. We zijn een sociale onderneming die ooit begon vanuit een ziektetraject en nu waren we genomineerd voor een Baby Innovation Award. Dat voelt als erkenning dat Stamps breder is dan ziekte, dat het gaat om alle grote levensmomenten. Een zwangerschap is zo’n moment. Ook dat soort momenten verdienen een veilige online plek om alle ervaringen te delen.’
Wat zijn jullie verdere ambities?
‘Stamps een succes maken en vanzelfsprekend laten worden: dat mensen hun emotionele verhaal open delen met hun netwerk. Dat mensen zich minder eenzaam voelen tijdens lange en intensieve trajecten. En dat mensen weer wat meer naar elkaar omkijken, juist op de momenten die ertoe doen. En wij geloven dat het open, in besloten kring, delen van wat je doormaakt, daar flink aan kan bijdragen.
Specifiek voor zwangerschap willen we de plek zijn voor het hele traject, van IVF en vroege zwangerschap (met alle hoop én onzekerheid die daarbij hoort) tot geboorte en het eerste levensjaar. Inclusief de moeilijke momenten, zoals een miskraam of een lastige bevalling. Want juist dan heb je je naasten nodig en heb je ook recht op rust en regie over wat je deelt.’
